و درخت انگور بسيار نفع‌تر از همه درختان باشد مگر درخت خرما كه پيش بعضى نفع او بيشتر بود و اگر خواهند درخت انگور قوى اصل و سريع النما باشد و ثمره بسيار دهد غرس او را از درختى بستانند كه كهنه نباشد و در نيمه اول ماه بنشانند و سر آن را در سرگين گاو گيرند و اگر در مغرس او چيزى از بلوط و نانخواه بريزند اصل او قويتر شود و اگر باقلى در او ريزند قويتر شود و اگر غرس او را بشكافند و چيزى از سقموينا در آنجا نهند انگور او اطلاق قوى كند . و اگر شاخى از انگور سپيد و شاخى از انگور سياه و شاخى از سرخ بستانند و بشكافند چنان كه پوست از او نرود و بعضى را ببعضى الصاق كنند و بنشانند يك درخت انگور سرخ و سياه و سفيد بار دهد و اگر خواهند انگور سپيد سياه شود حوالى آن درخت حفر كنند و نفط در او ريزند سياه شود . و اگر منجلى را به خون سرخ يا ضفدع آلود كنند و شاخ او را كه خواهند نشاندن بدان ببرند و بنشانند هرگز كرم در آن درخت نيفتد و اگر بزبل او دود كنند چنان كه بجميع شاخه‌هاى او رسد بعد از آن ثمرهء درخت گزنه به زير او ريزند از آفت سرما ايمن باشد . و گفته‌اند اگر دمع الكرم را جمع كنند و آن آبى است كه از شاخهاى او بعد از قطع متقاطر شود و پنهان به كسى دهند كه از شراب نشكيبد او ديگر شراب نخورد و بغايت دشمن دارد . و اگر خواهند در انگور دانه نباشد با غرس او همان تدبير كنند كه در انار گفته شد . و گويند اگر دانه كدو در ميان درخت انگور نهند و آن را محكم كنند هر انگورى كه از آن درخت باشد بمثابه كدو بود پر آب و اگر خواهند كه انگور تازه بماند خوشهاى انگور را در ميان جو نهند پيوسته تازه باشد و متغير نشود . و اگر خاكستر برگ كدو در زير درخت ترنج نهند ثمره بسيار دهد و هيچ از